Appelkussen voor Hannah

Lisa mocht naar het verjaardagsfeestje van Hannah die acht werd.

Toen ze appelkussentjes zag in de laatste Knippie, wou ze er zo eentje maken voor haar vriendin.

Wel een zonder klokhuis en met een groen steeltje. Dezelfde stofjes die in de Knippie stonden, waren juist geleverd bij LanaLotta, dus dat kwam mooi uit. 

Lisa ontwierp en tekende over. Mama knipte en spelde en dan mocht Lisa aan het echte werk beginnen: het stikken en het vullen.

Wat een prachtig resultaat!

Omdat Lisa zelf zot is van rood met witte stippen werd er niet getwijfeld over de achterkant.

Het volgende kussen is al besteld. Tibbe wordt ook 8 in maart en weet al wat ze wil krijgen ;-)

Pianokrukje

Al enkele jaren staat dit krukje in ons huis. 

Het is niet zomaar een krukje, nee, ik heb het zelf gemaakt. Het was het laatste stuk dat ik maakte tijdens mijn eerste jaar houtbewerking vijf jaar geleden. 

Vier jaar lang verhuisde het krukje in ons huis van hier naar daar en werd het nu eens gebruikt om op te zitten en andere keren als tafeltje voor rommel waar we geen andere plek voor vonden.

Sinds Ada pianolessen volgt, is het gepromoveerd tot pianokrukje. 

Alleen was het wat te hard om lang op te zitten. Dus kwam er een klein kussentje met onderaan een antislipzool. Dat was al wat beter.

Sinds kort is er nu een hoesje voor de kruk. 

De kleine granny squares haakte ik vorig jaar tijdens de lange autoritten tijdens onze vakantie. Dat haken in de auto kan ik volledig aanraden. Bernard wees manlief de weg en ik haakte en babbelde maar. Voor ik het wist, stonden we in Italië. De meisjes op de achterbank haakten ook, dus het waren heel rustige ritten. Gelukkig vertelde manlief ons af te toe iets over wat langs de weg te zien was, anders wisten we nu nog niet dat er bergen in Zwitserland zijn.    

De lapjes werden nog aan elkaar genaaid met de bedoeling van een kussensloop van te maken. De achterkant wou ik dan haken tijdens onze volgende vakantie. Maar voor die vakantie zal ik dus iets anders moeten zoeken...

Twee kussens

Zomers kussen

Met de overschot van het vorige rokje maakte ik een kussen voor Kaat.

Recyclage

Als je de eerste foto's ziet, vraag je misschien af wat een stapeltje versleten hemden van manlief nu te maken hebben met vrolijke lapjes stof van Petit Pan.

Wel, ik heb dit weekend kussensloopjes gemaakt. Een supersnel werkje, al moet ik toegeven dat de paspels en knoopjes het werk wat vertraagd hebben.

Op elke lap tekende ik een vierkant op maat van de kussentjes. Bij het eerste kussen stikte ik dan beide lappen aan elkaar en klaar. Niets geen geknoei met rits of flap. Gewoon klaar, behalve het vervangen van de witte knoopjes in kleurijke exemplaren.

Bij de andere kussentjes duurde het wat langer omwille van de paspeltjes (het resultaat is wel de moeite) maar ook deze gingen razendsnel.

Ook de knoopjes zijn recyclage. Het zijn witte knoopjes die ik geverfd heb in een badje Dylon. Heel leuk om te doen. Hoe ik het doe? Ik neem een grote lege confituurpot, giet een zakje Dylon in, los alles op in heet water en daarna voeg ik de knopen er aan toe. Gedurende een half uur schud ik regelmatig eens met de pot. Grondig afspoelen en klaar. Sommige knopen nemen de kleur heel goed op, andere niet. Het effect is heel verrassend.