Boodschappentas

Een boodschappentas, het patroon komt uit Zo geknipt, de stof uit de Kringloopwinkel.

Sjaal siert paal

Het ging een sjaal worden.

Eerst voor mij, want ik was de eerste jarige. Toen mijn verjaardag voorbij was en de lap nog aan de breinaalden hing, breide ze ijverig verder maar nu voor tante Karen. Jammer genoeg is tante Karen maar een dikke twee weken later jarig dan ik dus die deadline haalde ze niet. 

Geen probleem: opa! Daar had ze nog 2 maanden extra tijd voor en die kon ook wel een nieuwe sjaal gebruiken.

Intussen kwam er een nieuwe hobby en de breipassie verdween een beetje. Bijna 3 jaar na haar eerste breiles hing de sjaal nog steeds aan de breinaalden. Zo vond ik ze een week geleden. Zo zonde. Het eerste breiwerk van Ada, zo op gezwoegd, net te kort voor een sjaal en niemand veel zin om hem af te werken. 

Nu siert hij deze paal in onze tuin en we genieten er met ons vijven van (en het bezoek ook)! Beter kon hij niet eindigen.

Ik ga op weekend en neem mee ... (2)

een slaapkleed, Kubb

Dat was althans de bedoeling. Al een jaar geleden spraken we af met een hoop vrienden dat we dit pinksterweekend zouden kamperen. We keken met ons vijven er al een hele tijd naar uit maar de regen en de kou stak er een stokje voor. Want wat is er erger dan een superweekend te moeten annuleren? Dat is toch kamperen op een drassig eiland in de Ourthe en 3 dagen in een klamme, koude tent te moeten schuilen voor de regen.

Jammer want onze Kubb stond al klaar. In een nieuw zakje dan nog wel. Het oude zakje was versleten, en behalve dat het er helemaal niet professioneel uitzag, vielen de blokken er uit. Tijd voor iets nieuws dus.

Vooraf werd er druk besproken hoe de nieuwe zak er wel moest uitzien: een stevige stof, goede handvaten, niet te groot en niet te krap (bij een plotse regenbui moet het mogelijk zijn om de blokken snel op te ruimen) en de blokken mochten er niet uitvallen als de zak op zijn kant lag.

Om te meten, werden de blokken goed gestapeld. Op basis daarvan rekende ik de maat van de zak uit.

Ik knipte 1 lap van 80 x 35 cm en daar stikte ik de zak mee, de stof kwam van een oud gordijn dat ik in de kringloopwinkel kocht. Alle naden werden doorgestikt voor de stevigheid. 2 stevige handvaten en een stropkoord maakten de zak af.

Ziezo, wij zijn klaar voor de volgende wedstrijd.

Recyclage

Als je de eerste foto's ziet, vraag je misschien af wat een stapeltje versleten hemden van manlief nu te maken hebben met vrolijke lapjes stof van Petit Pan.

Wel, ik heb dit weekend kussensloopjes gemaakt. Een supersnel werkje, al moet ik toegeven dat de paspels en knoopjes het werk wat vertraagd hebben.

Op elke lap tekende ik een vierkant op maat van de kussentjes. Bij het eerste kussen stikte ik dan beide lappen aan elkaar en klaar. Niets geen geknoei met rits of flap. Gewoon klaar, behalve het vervangen van de witte knoopjes in kleurijke exemplaren.

Bij de andere kussentjes duurde het wat langer omwille van de paspeltjes (het resultaat is wel de moeite) maar ook deze gingen razendsnel.

Ook de knoopjes zijn recyclage. Het zijn witte knoopjes die ik geverfd heb in een badje Dylon. Heel leuk om te doen. Hoe ik het doe? Ik neem een grote lege confituurpot, giet een zakje Dylon in, los alles op in heet water en daarna voeg ik de knopen er aan toe. Gedurende een half uur schud ik regelmatig eens met de pot. Grondig afspoelen en klaar. Sommige knopen nemen de kleur heel goed op, andere niet. Het effect is heel verrassend.