Boompjes voor kerst

Kerst 2013 werd bij ons thuis gevierd. Dat vroeg om gepaste decoratie.
Natuurlijk met stofjes van LanaLotta.

De boompjes maakte ik niet alleen. Ze waren het resultaat van groepswerk. Alle meisjes thuis werkten mee.

We begonnen met het verzamelen van enkele groene en rode stofjes die in het thema pasten. En we knipten een mal. Ik had als taak de vorm over te nemen op de stof.

Lisa deed het professionele stikwerk. In het gezelschap van haar popje dat ze eerder al voorzien had van een nieuwe outfit en een handtas.

Kaat knipte alles netjes bij,

draaide de boompjes met de goede kant naar buiten en duwde de hoekjes netjes uit met een breipriem.

 Het vulwerk gebeurde door Ada, die het vullen alleen een beetje saai vond. Ach, die tieners toch ;-)

Het dichtnaaien en aan elkaar stikken was dan weer mijn taak.
Het resultaat mocht er zijn!

Mijn beste wensen voor 2014! 

Dat het een mooi, creatief en gezond jaar mag worden!

Mijn voornemen is alvast om vaker te bloggen.

Een ritstasje

omdat je er nooit genoeg van kan hebben

Sjaal siert paal

Het ging een sjaal worden.

Eerst voor mij, want ik was de eerste jarige. Toen mijn verjaardag voorbij was en de lap nog aan de breinaalden hing, breide ze ijverig verder maar nu voor tante Karen. Jammer genoeg is tante Karen maar een dikke twee weken later jarig dan ik dus die deadline haalde ze niet. 

Geen probleem: opa! Daar had ze nog 2 maanden extra tijd voor en die kon ook wel een nieuwe sjaal gebruiken.

Intussen kwam er een nieuwe hobby en de breipassie verdween een beetje. Bijna 3 jaar na haar eerste breiles hing de sjaal nog steeds aan de breinaalden. Zo vond ik ze een week geleden. Zo zonde. Het eerste breiwerk van Ada, zo op gezwoegd, net te kort voor een sjaal en niemand veel zin om hem af te werken. 

Nu siert hij deze paal in onze tuin en we genieten er met ons vijven van (en het bezoek ook)! Beter kon hij niet eindigen.

Feest

Juni is hier een feestmaand.

Al 17 jaar vier ik samen met manlief zijn verjaardag op 7 juni.
9 jaar geleden is ons Kaatje geboren op de 2e dag van de zomer, vlak voor de vogels hun ochtendconcert gaven op het platteland in de buurt van Tienen.
4 jaar later werd nichtje Mare geboren, net niet op vrijdag de 13e. Ik mocht de meter zijn.
En 2 jaar geleden kwam ons andere nichtje erbij: Stin. 6 juni. Ook van haar mocht ik de meter zijn.

Vandaag was het dus het grote familieverjaardagsfeest. Mooi weer, fijn gezelschap en lekker eten.

En natuurlijk waren er cadeautjes.

Voor Stin maakte ik 2 nieuwe rokjes. Tricot met elastiekband, comfortabeler bestaat niet volgens mij.

Ze kreeg er ook een paar schoentjes bij. Meer moet een fashionista als Stin niet hebben.

Mare kreeg een paar skeelers. 5 jaar geleden kreeg Kaatje deze skeelers van de mama van Mare en nu was het tijd om ze door te geven (dat is zo fijn, cadeautjes hoeven bij ons niet nieuw te zijn). Skeelers zijn heel onhandig om te dragen dus maakte ik er een draagtas voor. Een grote zodat ook de beschermers erbij kunnen en goed gewatteerd zodat het geen pijn doet als Mare met de zak tegen haar beentjes botst. Een beetje roos omdat dat mooi bij haar skeelers past, maar ook niet te veel zodat iedereen kan zien dat het hier om een stoere prinses gaat.

 

Het rokje van Mare werd door haar mama gemaakt.

Mare heeft duidelijk de genen van de mama en de papa doorgekregen: het is eigenlijk een knutselprinses. Daarom kreeg ze ook nog een knoopster. Dat is een hulpmiddeltje om vriendschapbandjes en dergelijke te maken. 

Vanmorgen bedacht ik dat het leuk zou zijn om de knoopster al meteen van een mooi zakje te voorzien. Het lintje om het zakje dicht te strikken werd al meteen gemaakt met de knoopster. Het was dringend dus het hele gezin, en zelfs oma, heeft er om de beurt aan gewerkt om het op tijd af te krijgen.

  

Vossentopje

Wat een prachtige dag vandaag. Een onverwacht geschenk.
Zo'n mooi weer dat zelfs de elfen naar buiten kwamen.

Vanmorgen maakte ik een topje voor Lisa, met een restje stof, ideale outfit om te spelen in de tuin (Kubb!) en een slakkenhuis te maken.

De grimas was op mijn vraag. Dit mondje ziet er binnenkort helemaal anders uit, als de wiebeltanden er uit zijn, dus dit wilde ik toch nog even fotograferen.